01
Ekdoseis2
Periodika2
Neeskiklofories

Epanekdoseis

Prosfores

diahoristiko

 

                                                    Του Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου

       Τι τόσο πολύ κερδίζεις από τα κοσμικά πράγματα, όσο ζημιώνεις τον εαυτό σου; Δεν είναι δυνατό από άλλη σύναξη ή σύνοδο να φύγετε παίρνοντας τόσο πολύ κέρδος, όσο από την εδώ παραμονή σας, είτε δικαστήριο είναι, είτε βουλευτήριο, είτε τα ίδια τα ανάκτορα!

       Γιατί σε όσους μπαίνουν εδώ δεν αναθέτουμε ούτε διοίκηση εθνών και πόλεων, ούτε αρχηγία στρατευμάτων, αλλά κάποια άλλη εξουσία ποιο σπουδαία και από τη βασιλεία. ΄Η καλύτερα δεν την αναθέτουμε εμείς, αλλ’ η χάρη του Πνεύματος.

       Ποια, λοιπόν, είναι η εξουσία, η πιο σπουδαία από τη βασιλεία, που λαμβάνουν όσοι μπαίνουν εδώ μέσα στον ιερό Ναό; Διδάσκονται να νικούν τα παράλογα πάθη, να βασιλεύουν στην πονηρή επιθυμία, να εξουσιάζουν την οργή, να απαρνούνται τον φθόνο, να υποδουλώνουν τη ματαιοδοξία.

       Δεν είναι τόσο λαμπρός ο βασιλιάς, που κάθεται πάνω στο βασιλικό θρόνο και φοράει στέμμα, όσο ένας άνθρωπος που ανέβασε μέσα του την ορθή σκέψη πάνω στο θρόνο της εξουσίας των ταπεινών παθών και με την απόλυτη εξουσία πάνω τους, σαν με κάποιο λαμπρό στέμμα, στεφάνωσε το κεφάλι του.

       Γιατί, πες μου, ποιο είναι το όφελος από τη βασιλική πορφύρα και τα χρυσά ενδύματα και το κοσμημένο με πολύτιμες πέτρες στεφάνι, όταν η ψυχή είναι αιχμάλωτη στα πάθη; Ποιο είναι το κέρδος από την έξω ελευθερία, όταν το πιο σημαντικό μέσα μας εξουσιάζεται με αισχρό και ελεεινό τρόπο;

       Όπως ο πυρετός όταν εισχωρεί βαθιά και κατακαίει τα πάντα μέσα μας δεν υπάρχει κανένα όφελος από την εξωτερική επιφάνεια του σώματος, αν δεν πάσχει τίποτε παρόμοιο, έτσι κι όταν η ψυχή μας παρασύρεται από τα εσωτερικά πάθη, δεν υπάρχει όφελος από την εξωτερική εξουσία ούτε από τη βασιλική καθέδρα, όταν ο νους ανατρέπεται από το θρόνο της βασιλείας πολύ τυραννικά από τα πάθη και υποκύπτει και τρέμει τις εξεγέρσεις τους.

      Λοιπόν, για να μην γίνει αυτό, από παντού συντρέχουν εδώ Προφήτες και Απόστολοι, συγκρατώντας τα πάθη μας, απομακρύνοντας όλη τη θηριωδία της απερισκεψίας από μέσα μας κι αναθέτοντας σ’ εμάς την εξουσία που είναι πολύ πιο σπουδαία από τη βασιλεία.

         Γι’ αυτό έλεγα ότι εκείνοι που στερούν τον εαυτό τους αυτή τη φροντίδα δέχονται καίριο χτύπημα, αφού παθαίνουν ζημία όση από πουθενά αλλού. Επίσης και κέρδη κερδίζουν όταν έρχονται εδώ όσα από πουθενά αλλού δεν θα μπορούσαν να κερδίσουν, όπως ακριβώς και ο λόγος απέδειξε.            

                                                                       *     *     *

       Τον ορθό τρόπο ζωής και την καθαρότητα του βίου, τίποτε άλλο δεν μπορεί να την επιτύχει τόσο, όσο η συνεχής επίσκεψη εδώ στο Ναό και η ολοπρόθυμη ακρόαση του Θείου λόγου.

       Γιατί, ό,τι ακριβώς είναι η τροφή για το σώμα, αυτό είναι για την ψυχή η διδασκαλία των Θείων λόγων. Καθόσον λέγει: «Δεν θα ζήσει ο άνθρωπος μόνο με τον άρτο, αλλά με κάθε λόγο που προέρχεται από το στόμα του Θεού» (Ιω. 5,23). Γι’ αυτό και προξενεί πείνα η μη συμμετοχή σε τέτοιο τραπέζι.

       Άκουσε, λοιπόν, τον Θεό που απειλεί αυτό και το προβάλλει υπό μορφή κολάσεως και τιμωρίας. Γιατί λέγει: «Θα δώσω σ’ αυτούς όχι πείνα από έλλειψη άρτου, ούτε δίψα από έλλειψη νερού, αλλά πείνα του να μην ακούσουν τον λόγο του Κυρίου» (Δευτ. 8,3)

    Πως, λοιπόν, δεν είναι παράλογο προκειμένου να αποτρέψουμε τη σωματική πείνα, να μηχανευόμαστε τα πάντα, ενώ την πείνα της ψυχής να την προξενούμε με τη θέλησή μας, αν κι αυτή είναι πολύ φοβερότερη, όσο ανώτερα είναι εκείνα στα οποία προξενείται η ζημιά;

       Μη, σας παρακαλώ και σας ικετεύω, μην πάρουμε μια τόσο κακή απόφαση για τον εαυτό μας, αλλ’ ας προτιμούμε απ’ οποιοδήποτε άλλη ασχολία και φροντίδα την εδώ διδασκαλία.

       Όταν εγκαταλείπεις την εκκλησιαστική σύναξη, ζημιώνεις και τον εαυτό σου και την οικογένειά σου ολόκληρη.

        Ακόμη κι αν έβρισκες ολόκληρο θησαυροφυλάκιο γεμάτο από χρυσάφι και απουσίαζες εξ αιτίας αυτού, θα ήταν πολύ μεγαλύτερη η ζημιά σου, και τόσο μεγαλύτερη, όσο ανώτερα είναι τα πνευματικά από τα αισθητά πράγματα καθόσον εκείνα κι αν ακόμη είναι πολλά, κι αν ακόμη τρέχουν από παντού, αλλ’ όμως δεν τα παίρνουμε μαζί μας προς την εκεί ζωή, ούτε και μεταφέρονται μαζί μας προς τον ουρανό, ούτε παρουσιάζονται στο φοβερό βήμα, αλλά πολλές φορές και πριν από τον θάνατό μας, μας εγκαταλείπουν και χάνονται. Κι αν ακόμη παραμείνουν μέχρι τέλους, οπωσδήποτε όμως διακόπτονται από τον θάνατο.

       Ο πνευματικός, όμως, θησαυρός είναι κτήμα που δεν αφαιρείται με τίποτε, κι οπουδήποτε αν βαδίσαμε και μεταβούμε μας ακολουθεί και μας δίνει μεγάλη παρρησία μπροστά σ’ εκείνο το Βήμα…

       Ας τρέχουμε σε κάθε συγκέντρωση που γίνεται εδώ προς ωφέλειά μας.

       Κι αν σε κατακαίει κάποια επιθυμία, θα μπορέσεις να την σβήσεις εύκολα, βλέποντας και μόνο τον οίκο αυτό!

       Αν είσαι κυριευμένος από οργή, με ευκολία θα κοιμήσεις το θηρίο!

       Αν, πάλι, κάποιο άλλο πάθος σε πολιορκεί, θα μπορέσεις να σταματήσεις όλη την τρικυμία και να εγκαταστήσεις γαλήνη και πολλή ειρήνη μέσα στην ψυχή σου.

                                        [Απ’ το βιβλίο μας «Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΥΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΜΟΥ»]


Δημιουργία ιστοτόπου:  ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ