01
Ekdoseis2
Periodika2
Neeskiklofories

Epanekdoseis

Prosfores

diahoristiko

 

Η Πολιτεία με νόμο επιτρέπει τις εκτρώσεις. Η Εκκλησία γιατί τις καταδικάζει;

Η Εκκλησία μας δέχεται, ότι το έμβρυο, από την στιγμή της συλλήψεώς του, είναι μία ανθρώπινη υπόσταση – ένα πρόσωπο – το οποίο συντίθεται από ένα σώμα, που πήρε από τους γονείς του, και μια ψυχή που δημιουργήθηκε από τον ίδιο τον Θεό.

Ο Άγιος Γρηγόριος Νύσσης λέγει, ότι το έμβρυο δέχεται την ψυχή κατά την σύλληψη. Και ο Άγιος Μάξιμος τονίζει, ότι η ψυχή και το σώμα δεν μπορούν να υπάρχουν χωριστά. «Το σώμα του ανθρώπου προέρχεται από τη σπορά – σπέρμα, ενώ η ψυχή του προέρχεται από τη δημιουργική θέληση του Θεού». Και τα δύο όμως αυτά ενώνονται ταυτόχρονα και αποτελούν τον άνθρωπο!

Δυστυχώς η Πολιτεία με νόμο νομιμοποίησε τις εκτρώσεις στην Ορθόδοξη Ελλάδα μας με την ονομασία «εκούσια διακοπή κυήσεως». Έτσι έλυσε τα χέρια των μητέρων και των γιατρών να προβαίνουν σε γενοκτονία χωρίς να τιμωρούνται.

Επίσημα έχουμε 300.00 εκτρώσεις τον χρόνο στην Ελλάδα. Και ερωτώ. Πως από τη μια μεριά κατάργησε η Πολιτεία την ποινή του θανάτου και από την άλλη επιτρέπει να φονεύονται τα έμβρυα; Πως δεν επιβάλλει την ποινή του θανάτου σε έναν αποδεδειγμένον κακούργο και δολοφόνο και ανέχεται τη θανάτωση ενός αθώου και ανυπεράσπιστου πλάσματος;

Τι είναι αυτό που διαφοροποιεί το έμβρυο από το νεογέννητο; Πως το παιδί που γεννήθηκε και το βλέπουμε δεν μπορούμε να το σκοτώσουμε, ενώ το έμβρυο που δεν το είδαμε το σκοτώνουμε; Όταν λοιπόν γίνεται ορατό από τους άλλους ένα έμβρυο, τότε αποκτά την υπόσταση του παιδιού; Μα μήπως με τη σύγχρονη τεχνική των υπερήχων δεν κάνει και το έμβρυο επίσης μια ορατή ύπαρξη; Με ποιο σκεπτικό λοιπόν θα αρνηθώ στο αθώο αγέννητο παιδί να δει το φως της ζωής;

Η Πολιτεία χρησιμοποιεί ένα ασύστατο επιχείρημα και ισχυρίζεται ότι το καταστρεφόμενο έμβρυο δεν είναι ακόμα άνθρωπος και επομένως δεν έχουμε φόνο!!!

Και όμως αυτό το Δίκαιο της Πολιτείας αναγνωρίζει την προσωπικότητα του κυοφορουμένου εμβρύου, από αυτής ήδη της συλλήψεώς του και το καθιστά υποκείμενο και φορέα αστικών δικαιωμάτων. Όταν κάποιος ορίσει με διαθήκη κληρονόμο του ένα συλληφθέν έμβρυο, αυτό κληρονομεί την περιουσία εφ’ όσον γεννηθεί ζωντανό.

Αφού, λοιπόν, το κυοφορούμενο έμβρυο έχει αναγνωρισμένα και αναφαίρετα δικαιώματα σε οικονομικά αγαθά, γιατί να μην έχει δικαίωμα και στο ύψιστο αγαθό της ζωής;

Λένε, ότι το έμβρυο δεν είναι ακόμα άνθρωπος. Και πότε γίνεται; Ποια είναι η «μαγική στιγμή» κατά την οποία ο σαρκικός «πολτός» μεταβάλλεται σε άνθρωπο; Λένε, μετά από διάστημα 12 εβδομάδων δηλαδή την 85η ημέρα. Ποια όμως ώρα της ημέρας αυτής; Το πρωί, το βράδυ; Και γιατί δεν είναι η 84η ημέρα ή η 83η ημέρα; Αληθινή Βαβέλ!

Ερωτώ εσένα μητέρα που λες ότι «η κοιλιά μου μού ανήκει». Αλήθεια τι αντιπροσωπεύει για σένα αυτό που είναι μέσα στην κοιλιά σου και επιθυμείς να το πετάξεις; Δεν είναι μία ανθρώπινη ύπαρξη και δεν είσαι δολοφόνος; Πως ο καρπός της αγάπης σου γίνεται ένας ανεπιθύμητος ένοικος που δεν έχει το δικαίωμα να συνεχίσει να κατοικεί μέσα σου;

Η Εκκλησία μας έχει γιορτές συλλήψεως αγίων στην κοιλιά των μητέρων τους, όπως της Υπεραγίας Θεοτόκου από την Άννα και του Τιμίου Προδρόμου από την Ελισάβετ, ακριβώς γιατί θεωρεί ότι το έμβρυο από την στιγμή της συλλήψεώς του είναι άνθρωπος.

Αμαρτάνουν, λοιπόν, και οι γυναίκες και οι γιατροί που κάνουν εκτρώσεις. Ας γνωρίζουν οι γυναίκες πως γίνονται ψυχικά ερείπια με την έκτρωση, γιατί η συνείδησή τους θα τις ελέγχει και δεν θα βρίσκουν ησυχία.

π. Γεώργ. Καλπούζος

[Απ’ το περιοδικό «ΤΑ ΚΡΙΝΑ»]

 


Δημιουργία ιστοτόπου:  ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ